Marlon is een sterke persoonlijkheid met veel kwaliteiten. In de loop van de twee jaar dat ik danslessen bij hem volg heb ik veel van zijn kwaliteiten leren kennen. Een klein rijtje, vooral met positieve punten en ook een enkel minder puntje: - Marlon stelt pittige eisen aan zijn leerlingen (inzet, doorzettingsvermogen, streven naar perfectie) maar stelt deze eisen ook aan zichzelf. In al zijn lessen is hij van het begin tot het eind zeer serieus met zijn vak en met zijn leerlingen bezig. Zichzelf ontziet hij niet: met een longontsteking staat hij toch voor de groep, met een tijdelijke evenwichtsstoornis door een virus geeft hij toch zijn lessen. Een uiterst zware opdracht voor zichzelf en getuigend van zeer veel doorzettingsvermogen. - Zijn vak beheerst hij zeer goed. Alle danstechnieken die hij onderwijst heeft hij zelf zeer goed in de vingers. En ook in de benen en in de rest van zijn lijf. - Hij accepteert leerlingen van zeer verschillend niveau’s en laat hen hun eigen ontwikkeling volgen. Dat zij progressie vertonen is voor hem het belangrijkste. - Tegelijkertijd vergeet hij niet dat “plezier in het dansen” datgene is waar het uiteindelijk om gaat. Maar hij levert ook graag “goede dansers” af. En hij heeft voor dat begrip “goede danser” hoge minimumeisen en weet dat om dat doel te bereiken er flink “gewerkt” moet worden. - Alles is bespreekbaar, mits het maar bijdraagt aan het doel van “beter dansen”. Marlon hecht veel waarde aan input van de kant van de leerlingen. - Door zijn sterke persoonlijkheid en door zijn vakkundigheid is hij automatisch een “autoriteit”. Dat wordt ook door alle (volwassen) leerlingen automatisch geaccepteerd. Maar, misschien door een stukje “ongeduld” van zijn kant lijkt hij wel eens het gevoel te hebben dat er niet tijdig naar hem geluisterd wordt. Hij kan dan wat “kort” zijn tegen zijn leerlingen en dat kan wat onvriendelijk over komen. Wat, hem kennende, niet zo bedoeld is, in ieder geval niet in persoonlijke zin. Hij wil verlies aan concentratie niet ten koste van de les laten gaan. Maar soms zou “even de teugels vieren” wel goed kunnen zijn.

WIM RÖST,